Posted by: Ardak Katarbayev | Наурыз 23, 2010

Көктем…

Өмір өзен бе?
Жылжудан мен қала алман.
Тұлгама тән жылдамдықпенен,
ұшып келемін,
кутемін екпін, желді арттан!
Өмірім бейбіт, биігім алда күтетін,
Ақылын тыңдап,
Санасып жұртпен,
Батасын алған мен қарттан….

Қуат бар шексіз,
Аллаға шүкір,
ешкімнен артта қалмаспын.
Тек қанатым талмасын…
Сүйген жар, ұл қыз,
Бақытта менің жанымда…
Бұзылмасын ой,
Бойдақтар көзін салмасын…
(әйтпесе кетер, көтеріп іште баласын:) )

Түңілгем кейде…
Уақыттар болған…
жабырқап кейде қалатын.
Өтті ол кезең….
Көктемде келді
сауық пен сайран құратын…
Деп қара достым,
тыңдайын сені мұқият…
Қудырды көктем :)
Ал нең бар маған айтатын?


Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Категориялар

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.